konuşabilmeyi isterdim
olabildiğince
rahat ve ortadan
sus...yeter...kes...tamam...ların
duvarlarına çarpmadan
anlatabilmeyi isterdim
yani o tarifsiz anı
yüzünüze biraz gölge düştüğünde
bizim dünyamızın karardığını
bilinmesini isterdim
hayatın sadece
ya hep, ya hiçten
ve renklerin de
sadece siyah ve bayazdan
ibaret olmadığını
ve insanların da
ya bendensin ya da karşımdasın
şeklinde sınıflanmadığını
pek anlamak istemeyiz ama
herkes kendisinin yargıcıdır
ve de hep böyle olmalıdır
ve herkesin celladı kendi içindedir
ve herkes
kendi cehennemini
kendi yaratır.
Necmi MOLA - 08/03/2005
30 Ekim 2007 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder